معنی اسم نوریه

صبح که روشن می شود، حضور کوچکش همچون رشته ای از نور آرام، بر دیوارهای خانه می نشیند و فضا را پر از گرمی و لطافت می کند. گویی روشنایی نرم سحرگاهی در نگاه او پنهان شده؛ نوری که بی صدا اما عمیق، قلب مادر را در آغوشی از آرامش می پیچد. هر قدم آرام و کوچک او، همچون جرقه ای لطیف، زندگی را تازه می کند و لحظه ها را به فروغی دلنشین بدل می سازد؛ انگار روشنایی، با هر حرکتش در خانه جاری می شود.

وقتی کنار پنجره می ایستد و دست های کوچک خود را به سوی آسمان بلند می کند، جهان پیرامون رنگی آرام تر به خود می گیرد. لبخندش، شبیه آفتابی نرم در صبح بارانی، بر دل مادر می تابد و خستگی ها را آرام می کند. صدای آرام و ظریفش، به زمزمه ای شبیه است که در دل نسیمی لطیف حرکت می کند و به هر گوشه خانه حس مهر و زندگی می بخشد؛ گویی روشنایی در جان لحظه ها ریشه می دواند.

شب که فرا می رسد، حضورش همچون شعاعی آرام از مهتاب، خانه را در سکوتی زیبا فرو می برد. آغوش مادر برای او پناهی امن می شود؛ جایی که زمان آرام می گیرد و دنیای کوچک اما گرمشان شکل می گیرد. هر نفس لطیفش، یادآور امیدی آرام است که در دل مادر جوانه می زند؛ امیدی که چون نوری آرام و همیشگی، راه فردا را نرم و روشن نگاه می دارد.