گریه بنفش در نوزادان به یک مرحله طبیعی از رشد نوزاد اشاره دارد که در آن، کودک برای مدت های طولانی بی قراری می کند یا گریه های شدید و ممتد دارد. این دوره معمولا از حدود دو هفتگی شروع می شود و تا سه تا پنج ماهگی ادامه پیدا می کند. آگاهی و آموزش درباره «دوره گریه بنفش» به والدین کمک می کند تا بدانند در این بازه چگونه از نوزاد خود (و حتی از سلامت روان خودشان) بهتر مراقبت کنند.
این مرحله اگرچه می تواند بسیار خسته کننده باشد، اما بخشی سالم و گذرا از رشد نوزاد است. دانستن این نکته که این وضعیت موقتی است و پایان دارد، می تواند تا حد زیادی از اضطراب والدین کم کند. بسیاری از مادران با شناخت بهتر این دوره، احساس گناه و ناتوانی کمتری را تجربه می کنند. در ادامه در مورد علل گریه بنفش در نوزادان توضیح خواهیم داد.
گریه بنفش در نوزادان چیست؟
گریه بنفش در نوزادان مرحله ای از رشد است که در آن نوزاد بدون دلیل مشخص و به شکلی کنترل ناپذیر گریه می کند. هر کاری که انجام می دهید ( از بغل کردن گرفته تا شیر دادن یا تعویض پوشک ) ممکن است هیچ تأثیری نداشته باشد. این گریه ها اغلب بلند، زیر و فرساینده هستند و می توانند والدین را به شدت خسته کنند.
ناتوانی در آرام کردن نوزاد، به ویژه برای مادران تازه کار، بسیار آزاردهنده است. با این حال، باید بدانید که همه نوزادان این مرحله را تجربه می کنند؛ فقط شدت و مدت آن در کودکان مختلف متفاوت است. این گریه ها نشانه بیماری، ضعف والدین یا اشکال در مراقبت از نوزاد نیستند.
مهم ترین نکته این است که بدانید این دوره حتما به پایان می رسد. هرچند ممکن است در لحظه بی انتها به نظر برسد، اما گریه بنفش در نوزادان بخشی از مسیر طبیعی رشد سیستم عصبی آن ها است.
گریه بنفش در نوزادان از چه زمانی شروع می شود و تا کی ادامه دارد؟
گریه بنفش در نوزادان معمولا از حدود دو هفتگی آغاز می شود. در هفته های بعد، شدت گریه ممکن است به تدریج بیشتر شود و معمولا در حوالی ماه دوم زندگی به اوج برسد.
پس از آن، به مرور از شدت و مدت گریه ها کاسته می شود و اغلب تا پایان ماه پنجم زندگی به شکل قابل توجهی کاهش می یابد یا کاملا برطرف می شود. این الگو در بسیاری از نوزادان مشابه است، حتی اگر میزان گریه ها متفاوت باشد.
دانستن بازه زمانی این دوره به والدین کمک می کند تا با دید واقع بینانه تری با شرایط کنار بیایند و بدانند که این وضعیت دائمی نیست.
معنی PURPLE در گریه بنفش در نوزادان چیست؟
برخلاف تصور، گریه بنفش در نوزادان به این معنا نیست که رنگ نوزاد بنفش می شود. واژه PURPLE در واقع یک سرواژه (مخفف) است که متخصصان سلامت برای توضیح ویژگی های این دوره از رشد نوزاد از آن استفاده می کنند:
P – اوج گریه (Peak of crying)
پس از شروع این نوع گریه، ممکن است نوزاد هر هفته بیشتر گریه کند. این گریه ها معمولا در ماه دوم زندگی به بیشترین حد خود می رسند و تا پایان ماه پنجم کاهش پیدا می کنند.
U – غیرقابل پیش بینی (Unexpected)
گریه ها ممکن است بدون هیچ دلیل مشخصی شروع و متوقف شوند. گاهی نوزاد آرام است و ناگهان گریه شدیدی را آغاز می کند.
R – مقاومت در برابر آرام شدن (Resists soothing)
در این دوره، نوزاد ممکن است با هیچ کدام از روش های معمول آرام نشود. حتی بغل کردن، شیر دادن یا تکان دادن آرام هم همیشه مؤثر نیست.
P – حالت چهره شبیه درد (Pain-like face)
ممکن است صورت نوزاد طوری به نظر برسد که انگار درد دارد، در حالی که واقعا دردی وجود ندارد و معاینه پزشکی طبیعی است.
L – طولانی بودن (Long-lasting)
گریه ها می توانند چندین ساعت در روز ادامه داشته باشند. گریه پنج ساعت یا حتی بیشتر در این دوره، غیرعادی نیست.
E – عصرگاهی (Evening)
در بسیاری از موارد، گریه بنفش در نوزادان بیشتر در ساعات پایانی روز، به ویژه عصر و اوایل شب، اتفاق می افتد؛ زمانی که والدین نیز معمولا خسته تر هستند.
تفاوت گریه بنفش در نوزادان با کولیک چیست؟
برخی افراد این وضعیت را «قولنج نوزادی» یا حتی «گریه های عصرگاهی» می نامند. واقعیت این است که این اصطلاحات اغلب به یک پدیده واحد اشاره دارند.
بسیاری از متخصصان اطفال ترجیح می دهند از اصطلاح «دوره گریه بنفش» استفاده کنند، چون واژه «کولیک» ممکن است حس بیماری یا مشکل جدی را القا کند. در حالی که نوزادی که دچار گریه بنفش است، بیمار نیست و رشد طبیعی دارد.
کلمه «دوره» در این اصطلاح، یادآوری مهمی است که این گریه ها آغاز و پایان دارند. حتی اگر الان غیرقابل تحمل به نظر برسند، نوزاد شما بدون شک از این مرحله عبور خواهد کرد.
چه کسی اصطلاح گریه بنفش در نوزادان را معرفی کرد؟
اصطلاح «دوره گریه بنفش در نوزادان» نخستین بار توسط دکتر رونالد جی. بار، متخصص رشد کودکان و پژوهشگر حوزه گریه نوزادان، مطرح شد. او با همکاری مراکز علمی مرتبط با سلامت نوزادان، برنامه های آموزشی ویژه ای طراحی کرد.
هدف این آموزش ها، پیشگیری از آسیب های جدی مانند سندروم تکان دادن نوزاد و سایر اشکال کودک آزاری ناخواسته بود. تحقیقات نشان می دهد گریه های شدید و مداوم یکی از مهم ترین عوامل خشم و رفتارهای خطرناک ناخواسته در مراقبان نوزاد است.
چگونه گریه بنفش در نوزادان را آرام کنیم؟
مهم ترین نکته این است که بدانید همیشه امکان آرام کردن نوزاد وجود ندارد. گاهی، با وجود تمام تلاش ها، گریه ادامه پیدا می کند.
با این حال، می توانید این راهکارها را امتحان کنید:
- بررسی نیازهای اولیه نوزاد (گرسنگی، خواب آلودگی، تعویض پوشک)
- تماس پوست با پوست و بغل کردن آرام
- بردن نوزاد به هوای آزاد و قدم زدن کوتاه
- صحبت کردن یا زمزمه آرام با صدای یکنواخت
- حمام ولرم کوتاه و آرام بخش
این روش ها ممکن است همیشه مؤثر نباشند، اما گاهی می توانند شدت گریه را کاهش دهند و حس امنیت بیشتری به نوزاد بدهند.
اگر هیچ چیز جواب نداد چه کار کنیم؟
اگر با وجود همه تلاش ها، نوزاد همچنان گریه می کند، بهتر است برای چند دقیقه فاصله بگیرید. نوزاد را در یک جای امن، مثل تخت یا گهواره، بگذارید و چند نفس عمیق بکشید.
احساس خستگی، درماندگی یا حتی ناامیدی در این شرایط طبیعی است. مراقبت از سلامت روان خودتان به همان اندازه مهم است که مراقبت از نوزاد. اگر امکانش را دارید، از همسر، یکی از اعضای خانواده یا دوست مورد اعتماد کمک بگیرید.
هرگز نوزاد را تکان ندهید. تکان دادن نوزاد می تواند باعث خونریزی، آسیب مغزی دائمی یا حتی مرگ شود. بسیاری از موارد آسیب شدید نوزاد، زمانی رخ می دهد که مراقب از گریه های مداوم به ستوه آمده است.
چه زمانی باید با پزشک کودک تماس بگیریم؟
گریه شدید و طولانی بین دو هفتگی تا پنج ماهگی معمولا طبیعی است. با این حال، اگر همراه با گریه هرکدام از نشانه های زیر را دیدید، حتما با پزشک کودک تماس بگیرید:
- تب بالاتر از 38 درجه سانتی گراد
- گریه شدید هنگام لمس یا جابه جا کردن نوزاد
- استفراغ مکرر
- نخوردن شیر یا مایعات برای بیش از چند ساعت
- تورم در هر نقطه از بدن
- تغییر واضح در رفتار یا ظاهر نوزاد
- افزایش وزن نامناسب
- تغییر غیرعادی در مدفوع
اگر نوزاد از نظر رشد و وزن گیری طبیعی است، معمولا جای نگرانی جدی وجود ندارد؛ با این حال، در صورت تردید، مشورت با پزشک همیشه بهترین تصمیم است.
نکته ای برای والدین
پدر و مادر بودن کار آسانی نیست. وقتی نوزاد بی وقفه گریه می کند، ممکن است احساس کنید کاری را اشتباه انجام داده اید. اما گریه بنفش در نوزادان طبیعی، شایع و گذرا است.
اگر سؤال یا نگرانی دارید، حتما با پزشک کودک خود صحبت کنید. او می تواند راهنمایی ها و منابع لازم را در اختیارتان بگذارد تا این مرحله را با آرامش بیشتری پشت سر بگذارید.
سخنی از نی نی تینی
اگر نوزاد شما در هفته های اول زندگی دچار گریه های شدید، طولانی و غیرقابل آرام شدن است، به یاد داشته باشید که گریه بنفش در نوزادان یک مرحله طبیعی از رشد است، نه نشانه ضعف شما در مادری یا وجود بیماری در کودک. این دوره هرچقدر هم سخت و فرساینده باشد، موقتی است و پایان دارد.
مهم ترین کار در این بازه، حفظ آرامش، مراقبت از سلامت روان خود و پرهیز از واکنش های ناخواسته است. اگر احساس می کنید فشار روحی زیادی را تحمل می کنید، کمک گرفتن از اطرافیان یا مشورت با پزشک کودک، نشانه آگاهی و مسئولیت پذیری شماست، نه ناتوانی.
آیا شما هم تجربه گریه های شدید و طولانی نوزادتان را داشته اید؟ چه روش هایی به شما کمک کرده تا این دوره را راحت تر پشت سر بگذارید؟
تجربه ها، احساسات و راهکارهای خود را در بخش نظرات با دیگر مادران به اشتراک بگذارید. گاهی دانستن اینکه «تنها نیستیم»، بزرگ ترین آرامش برای یک مادر است.
