
ویروس پاپیلوما انسانی (HPV) یک عفونت شایع مقاربتی است که اغلب هیچ علامت یا مشکلی را ایجاد نمی کند. البته یک نوع از ویروس اچ پی وی می تواند گاهی اوقات موجب زگیل تناسلی شود و نوع دیگر آن می تواند تغییرات سلولی جدی ای ایجاد کند که ممکن است به سرطان تبدیل شود. ویروس اچ پی وی در بارداری معمولا مشکل ساز نمی شود و در این مقاله در مورد این ویروس و خطرات احتمالی آن و راهکارهای جلوگیری از انتقال آن توضیح خواهیم داد، پس با ما همراه باشید.
ویروس HPV چیست؟
HPV رایج ترین نوع عفونت مقاربتی در ایالات متحده آمریکا است. بیش از 200 نوع مختلف از اچ پی وی وجود دارد. بر اساس یک بررسی ملی از سلامت و تغذیه که در سال 2013-2014 در آمریکا انجام شد، شیوع این ویروس در میان زنان 18 تا 59 ساله حدود 40 درصد برای همه انواع HPV گزارش شده است.
بیشتر احتمال دارد که شما از طریق رابطه جنسی واژنی یا مقعدی یا از طریق سکس دهانی به این ویروس مبتلا شوید. احتمال انتقال ویروس اچ پی وی از طریق تماس تناسلی بدون دخول یا با لمس اندام های تناسلی وجود دارد، اما این موضوع پدیده ای نادر است. علاوه بر این، ممکن است یک مادر که ناقل ویروس اچ پی وی در بارداری است این ویروس را در حین زایمان به نوزاد خود منتقل کند، هرچند این مورد نیز اتفاقی نادر است.
علائم و نشانه های HPV
در بیشتر موارد این ویروس علائم خاصی وجود ندارد، عفونت به طور خود به خود از بین می رود و زنان هیچ گاه متوجه نمی شوند که به آن مبتلا بوده اند. اما در برخی موارد، شما ممکن است با علائم زیر روبه رو شوید:
زگیل تناسلی
گاهی اوقات یکی از انواع اچ پی وی ) بیش از 40 نوع از این ویروس شناسائی شده ( ممکن است باعث بروز زگیل تناسلی شود. برخی از انواع اچ پی وی زگیل هایی را که معمولا روی دست ها و پاها دیده می شود، ایجاد می کنند، اما انواع اچ پی وی که منجر به زگیل تناسلی می شوند معمولا تنها بر ناحیه تناسلی تاثیر می گذارند. انواعی از اچ پی وی که باعث زگیل تناسلی می شوند، به نام “انواع با ریسک کم” شناخته می شوند. در برخی موارد، اچ پی وی تناسلی یکی از انواع اچ پی وی در بارداری ممکن است تغییراتی در سلول های دهانه رحم ایجاد کند که در آزمایش پاپ اسمیر قابل شناسایی باشد. این تغییرات معمولا خفیف هستند و خود به خود از بین می روند.
زگیل های تناسلی به شدت مسری هستند. محققان تخمین می زنند که حدود 65 درصد از افرادی که با فرد مبتلا به زگیل رابطه جنسی دارند، در نهایت خودشان دچار زگیل تناسلی می شوند. زگیل ها معمولا در اطراف واژن و ولو، نزدیک مقعد و در رکتوم، بر روی دهانه رحم و گاهی روی پوست ناحیه کشاله ران ظاهر می شوند. (همچنین می توانند در دهان و گلو از طریق سکس دهانی با یک شریک آلوده ایجاد شوند، اما این موضوع اتفاقی نادر است.)
این زگیل ها نرم و هم رنگ پوست یا کمی روشن تر یا تیره تر از پوست شما هستند. ممکن است کوچک یا بزرگ ، صاف یا برجسته باشند. ممکن است تکی یا چند عددی باشند که گاهی اوقات در خوشه هایی با ظاهری شبیه به گل کلم رشد می کنند. معمولا بدون درد هستند، اگرچه گاهی ممکن است خارش، سوزش یا خونریزی ایجاد کنند.
در حدود 20 درصد از زنان، این زگیل ها به طور خود به خودی طی سه ماه از بین می روند. برای اکثر خانم ها دارو تجویز می شود اما این زگیل ها ممکن است مجدد ظاهر شوند.
تغییرات سلولی نوع پر خطر ویروس اچ پی وی در بارداری چگونه است؟
اگر شما یکی از انواع “پرخطر” اچ پی وی را داشته باشید، ممکن است این ویروس تغییرات سلولی جدی تری ایجاد کند. در صورتی که درمان های لازم بر روی این تغییرات سلولی صورت نگیرد، ممکن است طی چندین سال بعد به سرطان تبدیل شوند. اچ پی وی با انواع سرطان ها از جمله سرطان دهانه رحم، سرطان واژن، سرطان ولو، مقعد، گلو و آلت تناسلی مردانه، ارتباط دارد.
تقریبا عامل تمامی موارد سرطان دهانه رحم، انواع پرخطر ویروس اچ پی وی هستند. (توجه داشته باشید که این نوع از ویروس ها، همان هایی نیستند که باعث زگیل تناسلی می شوند.)
خبر خوبی که وجود دارد این است که در بیشتر موارد، سیستم ایمنی بدن، ویروس را تحت کنترل قرار می دهد یا آن را از بین می برد، حتی انواع پرخطر آن. بیشتر زنان در مدت یک یا دو سال پس از تشخیص، از شر ویروس خلاص می شوند.
فقط درصد کمی از زنان که مبتلا به اچ پی وی در بارداری هستند دچار تغییرات سلولی می شوند که نیاز به درمان دارند و با انجام غربالگری و درمان صحیح، به ندرت اچ پی وی منجر به سرطان دهانه رحم یا دیگر انواع سرطان های تناسلی می شود. این یکی از دلایلی است که باید تمامی زنان آزمایش پاپ اسمیر را به طور منظم انجام دهند و آن هایی که نتایج غیرطبیعی دارند، باید آزمایش ها و درمان های لازم را پیگیری کنند.
HPV و بارداری
ویروس اچ پی وی در بارداری احتمالا تاثیر زیادی برسلامت نوزاد شما ندارد. اگر شما دچار زگیل تناسلی باشید، زگیل های ناشی از این ویروس ممکن است به دلیل ترشحات اضافه واژنی که محیط مرطوبی برای رشد ویروس فراهم می کند ، رشد سریع تری داشته باشد و باعث تغییرات هورمونی یا تغییرات سیستم ایمنی شما شود.اما در بیشتر موارد، این زگیل ها مشکلی برای شما یا نوزاد شما ایجاد نخواهند کرد.
این امکان وجود دارد که ویروس اچ پی وی در بارداری را به نوزاد خود منتقل کنید، اما این اتفاق خیلی نادر است. حتی اگر کودک شما به این ویروس مبتلا شود، احتمالا آن را به طور خود به خود و بدون علائم یا مشکلات خاصی پشت سر خواهد گذاشت.
اگر کودک شما به نوعی از HPV که باعث ایجاد زگیل تناسلی می شود مبتلا شود، ممکن است در دوران نوزادی یا کودکی زگیل هایی در طناب صوتی و نواحی دیگر بدن پیدا کند. این وضعیت که به نام پاپیلوماتوز تکراری شناخته می شود، پدیده ای نادر اما بسیار جدی است.
آیا تست اچ پی وی در بارداری از من گرفته می شود؟
ممکن است در دوران بارداری ، بسته به سن و زمان انجام آخرین آزمایش پاپ اسمیر از شما تست اچ پی وی گرفته شود. بیشتر خانم ها زمانی متوجه می شوند به ویروس مبتلا هستند که زگیل دارند یا پس از آزمایش پاپ اسمیر از وجود این ویروس مطلع می شوند.
از سال 2012، دستورالعمل های غربالگری سرطان دهانه رحم در آمریکا شامل آزمایش اچ پی وی به عنوان بخشی از غربالگری روتین برای زنان 30 سال به بالا بوده است. وقتی شما آزمایش پاپ اسمیر انجام می دهید، پزشک شما می تواند آزمایش پاپ اسمیر، آزمایش اچ پی وی یا هر دو را (که به نام تست مشترک شناخته می شود) انجام دهد. بسته به نوع آزمایش انجام شده، اگر نتایج شما طبیعی باشد، شما آزمایش بعدی را در 3 یا 5 سال بعد انجام خواهید داد.
برای زنان 21 تا 29 ساله، آزمایش اچ پی وی فقط در صورت داشتن نتیجه غیرطبیعی در آزمایش پاپ اسمیر انجام می شود.
اگر در دوران بارداری آزمایش پاپ اسمیر شما غیرطبیعی باشد، پزشک شما ممکن است دهانه رحم و واژن شما را با یک میکروسکوپ ویژه در فرآیندی به نام کولپوسکوپی بررسی کند. (کولپوسکوپی به اندازه آزمایش پاپ اسمیر ناراحت کننده نیست، اما مدت زمان بیشتری طول می کشد.) اگر پزشک تغییرات مشکوکی در سلول ها ببیند، ممکن است بیوپسی از بافت گرفته شود که ممکن است باعث ناراحتی و خونریزی موقتی شود.
اگر نشانه ای از سرطان تهاجمی وجود نداشته باشد، پزشک شما احتمالا تا پس از زایمان صبر خواهد کرد تا درمان های لازم را انجام دهد. (بسته به وضعیت شما، ممکن است کولپوسکوپی دوباره در دوران بارداری تکرار شود.)
پزشک شما ممکن است حدود 6 تا 8 هفته پس از زایمان، کولپوسکوپی دیگری انجام دهد تا ببیند مشکل همچنان باقی است یا نه. در بسیاری از موارد، تغییرات غیرطبیعی بعد از زایمان خود به خود از بین می روند و نیاز به درمان های بیشتر ندارید.
درمان ویروس اچ پی وی در بارداری
هیچ دارویی برای از بین بردن اچ پی وی وجود ندارد. اگر شما دچار زگیل تناسلی هستید، پزشک شما ممکن است تصمیم بگیرد که در دوران بارداری آن ها را درمان نکند، زیرا این زگیل ها اغلب خود به خود بهتر می شوند یا حتی پس از زایمان کاملا ناپدید می شوند.
دو محصول نسخه ای که زنان خودشان استفاده می کنند، برای درمان زگیل تناسلی وجود دارد، اما معمولا مصرف آن ها در دوران بارداری توصیه نمی شود. به هیچ عنوان برای درمان زگیل تناسلی خود درمانی نکنید وهیچ وقت تلاش نکنید زگیل های تناسلی را با داروهای موجود در داروخانه که برای درمان زگیل های معمولی تجویز می شود درمان کنید.
با این حال، روش های مختلفی وجود دارد که می توانند برای حذف زگیل ها در دوران بارداری به طور ایمن استفاده شوند. اگر پزشک شما تصمیم به حذف زگیل ها بگیرد، ممکن است از یک محلول اسیدی خاص استفاده کند، آن ها را با محلول نیتروژن مایع منجمد کند، یا از لیزر، الکتروکاتری یا جراحی برای برداشتن آن ها استفاده کند.
پیشگیری ازانتقال ویروس اچ پی وی در بارداری
استفاده از کاندوم های لاتکس به طور صحیح و مداوم خطر ابتلا به این ویروس و بسیاری از بیماری های مقاربتی دیگر را به طور قابل توجهی کاهش می دهد. یکی از مطالعات صورت گرفته در این زمینه نشان داده است که زنانی که شریک جنسی شان همیشه از کاندوم استفاده می کنند، 70 درصد کمتر از زنانی که از کاندوم استفاده نمی کنند، در معرض ابتلا به ویروس قرار دارند. (کاندوم ها حفاظت کامل ایجاد نمی کنند، زیرا با وجود اینکه اچ پی وی نمی تواند از لاتکس عبور کند، ممکن است ویروس در مناطقی که توسط کاندوم پوشش داده نمی شوند، حضور داشته باشد و کاندوم ممکن است دچار لغزش یا پارگی شود.)
پس از زایمان، ممکن است بتوانید در برابر برخی از انواع اچ پی وی واکسینه شوید. واکسن گارداسیل 9 (که در حال حاضر در ایالات متحده موجود است) از زنان در برابر دو نوع پرخطر ویروس اچ پی وی که حدود 70 درصد از سرطان های دهانه رحم را ایجاد می کنند، محافظت می کند. این واکسن همچنین از دو نوع دیگر اچ پی وی محافظت می کند و به پیشگیری از حدود 90 درصد زگیل های تناسلی و سرطان های مقعد، واژن و ولوکمک می کند. این واکسن برای دختران و پسران 9 تا 26 ساله تایید شده است.
به خاطر داشته باشید که حتی اگر واکسینه شوید، استفاده از کاندوم ها به طور قابل توجهی شما را از انواع اچ پی وی که واکسن از آن ها محافظت نمی کند، محافظت خواهد کرد.
اگرچه وجود ویروس اچ پی وی در بارداری معمولا برای مادرمشکلی ایجاد نمی کند، اما سایر بیماری های مقاربتی ممکن است مشکلاتی را برای وی ایجاد کنند.